Het is wel een onvoorstelbare ervaring, fietsen van Nederland naar Spanje, veel leuke  mensen ontmoet, zoveel cultuur, gewoontes, geschiedenis, het duizelt ons nog na.  Soms weten we de plaatsnamen niet meer uit elkaar te houden. We hebben een zeer voldaan gevoel. Precies 2587 km hebben we gefietst.
De laatste dagen waren wel heel bijzonder want het fietsvirus jaagt door je lijf en zegt steeds tegen je: "je haalt het, je haalt het, nog even" en dan ga je er extra hard voor knokken maar tevens merk je dat je lijf er toch wel moe van is.
Onderweg hebben we veel positieve en maar een paar negatieve dingen meegemaakt maar gelukkig geen onoverkomelijke tegenslagen. Wel behoorlijk afzien zo nu en dan, maar dat hoort er allemaal bij op zoxb4n tocht. De negatieve zijn we alweer vergeten en de positieve zullen we nog jaren aan terugdenken.
Belangrijk is ook te vertellen dat, als we vandaag zouden moeten beslissen om naar Santiago de Compostela te fietsen, we het weer zouden doen.
Wat hebben we genoten. Iedere dag weer van de prachtige natuur om ons heen. Ook al was het soms heel pittig. De schoonheid van de omgeving was ontroerend mooi. Dit maakte alles goed.
Indrukwekkend de roofvogels, zwevend op de thermiek. Het geklepper van de vele ooievaars. De zwaluwen overal aanwezig en meestal hoog in de lucht. De bloeiende heide, de bloeiende brem. De bloemenpracht in al zijn geuren en kleuren. De landschappen en de lucht.
En de steden en dorpen waar we doorheen kwamen. De kathedralen, de kruizen, beelden en andere kunstwerken. Te veel om allemaal te noemen.
We hebben veel slecht weer gehad. Regen, wind, hagel, onweer, noodweer, weeralarm maar ook mooi weer. Alles bij elkaar was het dikwijls afzien maar dat vergeet je vlug en de mooie en fijne ervaringen blijven je bij.
De fietsen en het ander materiaal bleven goed.
Behoudens 2 spaken van de fiets van Jan, de lancering van de fietscomputer van Ben en de kettingen die er bij elkaar  zo’n 15 keer bij een van beide fietsen eraf vlogen, hebben we geen pech gehad. Zelfs een lekke band is aan onze deur voorbij gegaan.
Spier- en peespijntjes bleven ook beperkt en konden met zelfmassage en crxe8me worden bestreden en de maag- en darmproblemen van Ben waren na een paar dagen ook over. Echt er doorheen zijn we niet geweest maar er waren wel eens moeilijkere momenten die met een uurtje of nachtje rust ook weer over gingen
Tijdens zox92n tocht leer je elkaar van binnen en van buiten kennen. Zes weken dag en nacht bij elkaar is ook niet niks. De waardering voor elkaar neemt ook met de dag toe en je bent er zuinig op. Er is tijdens de tocht niet een keer een moment van wrijving geweest tussen ons.
We vinden dat ook heel waardevol en een bestendiging van onze vriendschap.

We hopen dat onze Rotaryclub Heerlen Land van Rode veel activiteiten heeft ondernomen en voldoende van onze fietskilometers heeft kunnen laten sponseren zodat het beademingsapparaat voor het St. John’s hospital in Malawi er vlug kan worden geplaatst Wij weten nu ook een beetje wat ademnood is.
De onderweg ontvangen giften tw: x80 20,- van Mevrouw Verstraeten uit Ordingen hebben we hier in de Kathedraal geofferd. Hopelijk krijgt haar geadopteerde zoon snel zijn benodigde  verblijfspapieren
De x80 20,- van de Heer en Mevrouw Offermans God uit Bierbeek en de x80 10,- van Gerrie van Meerten en Marianne de Langen worden, zodra we over een paar dagen weer in Nederland zijn, gestort op de rekening van de Rotary.
Heerlen/Voerendaal augustus 2007
Jan Lautenslager en Ben Linnartz